Bilder fra Kristin i Salamanca

En mail fra Salamanca

Hei hei!

Her kommer ei oppdatering fra Spania. Eg haape dokke har det fint, og glede meg veldig til aa se dokke igjen i sommar. Og eg er blir selvfolgelig glad for mailar :)

 

Eg trives veldig bra i Salamanca. Eg like byen bedre og bedre, eg har faatt gode venner her, og spansken gaar heldigvis bedre.

 

Paaskeferien var fin. Dei forste dagane av ferien var eg med Siri (fra Sand til dokke som ikkje vett det) i Madrid. Me fekk med oss masse paa 6 dagar, bl. a marked og musikal. Men best av alt var at me ikkje stressa rundt i turistmodus og tok oss tid til ting som kafebesok og avslapping i parken. Eg fekk ogsaa mott slektningane mine i Madrid, som er har blitt veldig glad i. Ein dag var eg med tremenningen min som jobbe med aa laga reklamefilmar paa innspilling paa ein flyplass i Madrid. Eg glede meg til reklamen komme paa tv. Resten av ferien var eg i Salamanca og jobba med skulen, men eg fekk ogsaa tid til aa mota venner, se paa paaskeprosesjoner og dra paa dagsturar til to nabobyar.

 

Livet mitt i Salamanca dreie seg stort sett om skule, for eg har naake vanvittig mange innleveringar aa skriva og boker aa lesa. Saa klart tar det lang tid pga spansken, men eg er sikker paa at det uansett er storre krav til arbeid her enn det var i Tromso. Eg har 21 timar forelesning, og maa bruka kveldar og helger paa aa gjor innleveringar. Dei fleste innleveringane dreie seg om aa lesa to- tre boker og sammenligna dei med kvarandre. Eg har ennaa ikkje mott ein utvekslingsstudent som maa ta like mange fag som meg. Eg tenke paa aa droppa et fag, for det bor gaa greit aa overbevisa univ i Tromso om at eg har meir enn nok aa gjor her. Eg har bestemt meg for at eg ikkje kan fortsetta aa bruka saa masse tid paa skulen, for eg gaar glipp av saa masse aent. Eg har ikkje kunne gaatt paa volleyball paa over ein maaned og har hatt altfor lite tid til aa vere med venner.

 

Men bortsett fra det har eg det fint her. Dei spanske jentene eg bur med er veldig greie. Eg er blitt god venn med alle tre. Eg har blitt kjent med mange andre, men er fremdeles aller mest med dei. Eg maa kommentera matvanene deiras. Etter aa ha budd her i 2 mnd har eg ennaa ikkje sett ei av dei laga mat, bortsett fra kanskje aa koka ris. Alle tre faar nemlig tilsendt middagsretter fra modrene sine i tupperwareboksar med bussen. Og naar de har vert heima ei helg komme de tilbake med ein egen bag full av mat :)

 

Jo, saa maa eg fortella om husverten vaar. (Til dokke i Strandveien, dette er hakket verre enn Kari :) ). Husverten vaar er veldig merkelig. Han kommer stadig paa besok for aa sjekka ka me drive paa med, har alltid ein eller aen unnskyldning for aa komma. I paasken daa eg var aleina heima stokk eg skikkelig daa han kom inn. Han sa han bare skulle se om naaken var der i ferien. Saa gjekk han gjennom alle romma for aa sjekka at eg ikkje hadde besok av naaken (for det har me visst ikkje lov til...). Han er ogsaa medlem av opus dei, ein form for katolisisme. I folge dei eg bur med er det ikkje samme variant som i da vinci koden. Men han er veldig religios. Alt han tjene (som husleia) gaar direkte til opus dei- fellesskapet. Fellesskapet/lederne? dele ut pengene tilbake til gruppa etter reglar om koss masse kvar familie skal faa. Og naar familiane skal kjopa ting, som kler og mobiltlf maa alltid be om tillatelse for aa kjopa det. Dette fascinere meg for tida skjonne dokke J

 

 Elles, kan eg jo muntra dokke opp med aa fortella om naaken av spansktabbane mine. Det flauaste eg har sagt hittil skjedde i forrige uka. Det var naaken dagar eg hadde vondt i orene, og nesten ikkje horte naake. Daa ein lerar spurte meg om naake paa ei forelesning, klarte eg ikkje aa hora ka han sa. Saa eg skulle sei til han at eg hadde proppar i orene. Paa spansk er det “tapones”, men eg presterte aa sei “tampones” – tampongar i orene. Og alle som horte det knakk seg av latter. Ein av dei brasilianske guttane eg satt attmed lo saa masse at han maatte gaa ut av rommet.    Den nest flauaste spraaktabben skjedde ogsaa paa univ, heilt i starten. Eg skulle spor ein lerar om naar eg kunne snakka med han paa kontoret. Eg hadde lest paa et ark at “kontortid” het “tutorías” paa spansk. Men eg huska ikkje akkurat koss ordet var, saa eg sa torturia eller naake saant, som blei til tortur paa kontoret. Aiai, han og ei aen som var der lo godt daa og. 

 

            Eg sende med naaken bilder over mail, naake som er et UTMERKA alternativ til facebook :)

 

Klem fra Kristin